Ik lees het bericht dat vanochtend als een trilling door de stad ging, en ik merk hoe mijn adem zich…
Lees meer

Ik lees het bericht dat vanochtend als een trilling door de stad ging, en ik merk hoe mijn adem zich…
Lees meer
Elke ochtend opent de stad haar ogen, alsof ze zich herinnert hoe kwetsbaar ademen is. De straten glanzen nog van…
Lees meer
Er ging gisteren een bericht rond, niet groter dan een postzegel in de oceaan van meldingen: op een perron waar…
Lees meer
Er was een melding die niet ophield met trillen, een zucht van de stad in mijn handpalm. Het bericht schoof…
Lees meer
Vanochtend schoof het nieuws mijn keuken binnen als tocht onder de deur. Geen sirenes, geen schreeuwende koppen, alleen de stille…
Lees meer
Ik scrollde vanochtend door het nieuws zoals je door een onbekend landschap wandelt: stap voor stap, adem in, adem uit.…
Lees meer
Het nieuws arriveert als regen op een ruit: druppels die elkaar opzoeken, sporen die uitwaaieren, een patroon dat pas zichtbaar…
Lees meer
Er is dat kwetsbare ogenblik in de ochtend wanneer het huis nog zindert van stilte en een kop koffie het…
Lees meer
Het nieuws komt soms niet als donderslag, maar als een zachte rimpeling over het oppervlak van de dag. Er verschijnt…
Lees meer
In de bleke rand van de nacht, toen de hemel nog aarzelde tussen zwart en staal, sneed een knal door…
Lees meer
De nacht leunde tegen de ramen van Assen, een trage adem boven de Brink. Om 03:45 uur brak een stilte…
Lees meer
De winterochtend in Assen hing als een ijle adem boven de kasseien, toen het nieuws zich verspreidde: in het Drents…
Lees meer
Er zijn avonden waarop een stad ademt als een mens: rustig, geregeld, bijna onmerkbaar. Tot een flits van blauw en…
Lees meer