De avond valt als een zachte hand over Assen. Lucht in lavendel en staalblauw, ramen die nog even nagloeien, een…
Lees meer

De avond valt als een zachte hand over Assen. Lucht in lavendel en staalblauw, ramen die nog even nagloeien, een…
Lees meer
Het was zondagavond aan De Haar in Assen toen de lucht even leek te krimpen. Sirenes bewogen als ademhaling door…
Lees meer
Vandaag ging er geen storm van koppen door de lucht, maar een fluistering. Een bericht dat niet brulde, slechts even…
Lees meer
Vanochtend las ik een klein nieuwsbericht, nauwelijks groter dan een ademteug. Een paar regels, een foto zonder gezicht, een datum…
Lees meer
Ik werd wakker met het zachte licht van een vroege ochtend en het korte trillen van mijn telefoon. Een klein…
Lees meer
Vanochtend kwam het nieuws niet als een schreeuw, maar als een zachte rimpel over het oppervlak van de dag. Mijn…
Lees meer
Vanochtend, terwijl het eerste licht langs de rand van het raam schuift, lees ik een kop die als een kiezeltje…
Lees meer
In de echo van het ochtendnieuws, dat geen sirenes droeg maar een fluistering van stilstand, vond ik een vreemde rust.…
Lees meer
Vroeg in de ochtend, nog voor de stad haar rug recht, schuift het scherm licht als een maan over mijn…
Lees meer
Er was een bericht, zo scherp als ochtendlucht, dat door de stad sneed en zich in onze gesprekken legde als…
Lees meer
Ik lees het bericht dat vanochtend als een trilling door de stad ging, en ik merk hoe mijn adem zich…
Lees meer
Elke ochtend opent de stad haar ogen, alsof ze zich herinnert hoe kwetsbaar ademen is. De straten glanzen nog van…
Lees meer
Ik scrollde vanochtend door het nieuws zoals je door een onbekend landschap wandelt: stap voor stap, adem in, adem uit.…
Lees meer
Het nieuws arriveert als regen op een ruit: druppels die elkaar opzoeken, sporen die uitwaaieren, een patroon dat pas zichtbaar…
Lees meer
De zondag droeg de geur van natte decemberstenen, en Assen leek even te fluisteren. Aan de Weierspoort, waar het licht…
Lees meer